روزی ما دوباره کبوترانمان را پیدا خواهیم کرد

و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

روزی که کمترین سرود بوسه است

و هر انسان برای هر انسان برادری ست

روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند

قفل افسانه یست

و قلب برای زندگی بس است

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی

روزی که آهنگ هر حرف زندگی ست

.تا من به خاطر آخرین شعر رنج قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانه یست

تا کمترین سرود بوسه باشد

روزی که مهربانی با زیبایی یکسان شود

روزی که ما دوباره برای کبوترانمان دانه بریزیم

من آن روز را انتظار می کشم

حتی روزی که دیگر نباشم

احمد شاملو